Büyük tarihçi, tarihçiliğin kentli yüzü, tarihi sevdiren adam, diller aşığı...
İlki için küçük bir gözlem: Bir kişi en az yirmi yıldır, sürekli televizyona çıkıp konuşuyorsa, sürekli röportaj veriyorsa, davetten davete koşup telef oluyorsa, ne zaman okuyup yazmakta, araştırma yapabilmekte ve böylelikle de büyük tarihçi olabilmektedir? Herhalde ünlü olmadan önce büyük tarihçi olmuştur. Bilgilenmek, bu bilgiyi aktarmak, kitlenin genel kültür seviyesini yükseltmek önemli katkılardır. Ama büyük tarihçi gibi ifadeler bu kişiye de zarar verir.
İkincisi için de bir gözlem: Uludağ'dan bakınca İlber dev gibi görünüyor olmalı.
Üçüncüsü için bir gözlem: Bizim halkımız sanılanın aksine tarihi sever. Halkımız sadece tarih okumaz, tarihi bilmez, o kadar. İlber Ortaylı, üniversite öncesi eğitimin evrensel bilgi vermekteki yetersizliğini gösterdi. Bizim insanımız hak ettiği iyi eğitimi görmemiş, dil öğrenememiş, yabancı ülkeleri görememiştir. İlber'de bunları görüyor, büyük bir tarihçiyi değil.
Dördüncüsü için de biraz: Anneyle babadan birer dil zaten geliyor. İngilizce ile Fransızca ekleniyor. Ankara mülkiye çevresinde yaygın durumdur. Bir de mesleki olarak zaten Osmanlıca. Ailesi, dönemi, çevresi için olağan bir durum. Çalış senin de olur diyeceğim ama, insanların bir de kendi tarihler var. Yetenek ve olanaklar orada buluşur. Önemli olan bu ikiliyi ne kadar değerlendirdiğindir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder